in

X-Files: Buitenspel

Capture

‘Echt zo’n carrière bitch is het. Zo’n kenau, die ongetwijfeld een lulletje als man heeft. Een koud, vals secreet. Een pure machtswellusteling, dát is ze. Ik bedoel, zelfs Gerard, zelfs Gérard durft zijn grote smoel niet tegen haar open te trekken.’
Haar blauwe ogen spuwden vuur en ze had lelijke, rode vlekken in haar gezicht van kwaadheid.
Anneke en haar nieuwe manager: het was zo langzamerhand een obsessie.

Elke dag moest hij haar gezeik aanhoren en als hij zijn Anneke moest geloven, was de manager die sinds zes maanden was aangesteld, de vrouwelijke versie van satan.
Hij legde zijn hand op haar rug en voelde door haar wijdvallende trui heen haar brede, sexloze BH rand.
Ongetwijfeld Sloggi of Hema met bijpassende erectie dodende onderbroek. Verdomme.
‘Liefje, toe, maak je niet zo druk. Overdrijf je niet een beetje?’ suste hij, ‘Wie weet lachen jullie hier sa..’
‘Ik overdrijf!? Wát zeg je? Jezus… Je luistert ook echt nooit, hè?’ onderbrak ze hem op de door hem gehate toon: binnen een paar seconden zou ze gaan huilen. Hard, loeiend en lang.
Met een woest gebaar schudde ze zijn hand van zich af die hij direct als een klein, stout kind terug trok.
Ze kwakte het keukenmes neer waarmee ze de uien had staan snijden en stampvoette de keuken uit.
Hij vloekte hartgrondig, draaide het vuur uit en keek besluiteloos naar de ingrediënten die hij had gehaald om gezellig samen te koken en romantisch te eten.
Zo gek was hij niet op koken, maar ja, hij moest toch iets proberen: de tijd dat hij zomaar uit geilheid sex met zijn vrouw had, was al heel lang voorbij.

Met een vermoeid gebaar streek hij met zijn hand over zijn gezicht en pakte even later een pizza uit de vriezer.
Vanavond zou hij maar weer een uurtje gaan joggen: zijn alibi om Mandy of Sabrina te bezoeken.
Heen en terug zouden hem ongeveer een half uur reistijd kosten.
Op weg naar huis zou hij echt joggen zodat Anneke geen seconde aan zijn verhaal zou twijfelen wanneer hij hard hijgend en bezweet thuis kwam en direct onder de douche dook.
Voor 50 euro vulde Mandy of Sabrina een kwartiertje.
Als bonus kon hij zich er nog een paar keer op aftrekken wanneer Anneke naast hem lag, diep in slaap.
Hij had inmiddels heel wat kwartiertjes aftrek materiaal in zijn hoofd zitten.

16926768


Het was een drukke week geweest op kantoor.
Eigenlijk had hij geen zin gehad, maar in Anneke’s gezeik, dat sinds die avond van hun ruzie onverminderd doorging, had hij nog veel minder zin.
Vanaf het moment dat hij met zijn collegae hun vaste café Wildschut op het Roelof Hartplein binnen was gelopen voor hun wekelijkse borrelmiddag, was zij hem opgevallen.
Haar net iets te laag uitgesneden topje (flinke C-cup, schatte hij), de superstrakke spijkerbroek (maatje geil, constateerde hij) , de zwarte, hoge hakken (voor 20 euro heel chique) en de schreeuwerige sieraden pasten perfect bij haar ordinaire verschijning.
Ongetwijfeld dom, wat op zich een pré was.
Voor een golddigger, die hier ook veelvuldig kwamen, had ze te weinig klasse: dat type hoer wist zich in tegenstelling tot haar, bijna net zo perfect te kleden en gedragen als de echtgenotes van de rijke heren die hier veelvuldig kwamen.

Het afgelopen uur ging zijn blik keer op keer haar richting uit. Was het haar ordinaire verschijning of het feit dat ze totaal geen interesse had in de omgeving? Ze paste hier niet.
Haar slanke handen met de lange, donker gelakte nagels streken bijna geërgerd om de paar minuten door haar zwarte, lange haren die als een sluier voor haar gezicht vielen zodra ze haar hoofd boog.
Hij besloot voor de vierde keer in een uur tijd naar het toilet te gaan zodat hij haar tafel kon passeren waar ze helemaal alleen aan zat.
Misschien, heel misschien zou hij wel wat zeggen. Na 5 biertjes zou dat nu wel lukken.
Vorige keren dat hij langs haar was gelopen, had hij haar geroken: een sexy, zoetige parfum vulde zijn neus en had zomaar zijn lid laten ontwaken.
Die haren.
God wat zou hij graag aan die haren willen trekken. Hard.
Zo hard dat haar hoofd naar achter zou schieten. Hij haar mond zou kussen voor hij zijn pik tussen haar volle lippen zou laten glijden om daarna diep in haar keel te stoten.
Ze had niet op of om gekeken, geen van de drie keren dat hij langs was gelopen en oogcontact had gezocht. Volledig in beslag genomen door haar IPhone waar haar vingers razendsnel over het scherm gingen.
Nog twee meter voor hij haar tafel bereikte.
Ze waren perfect. En echt, ook dat nog. Een hand vol per borst. Niks borst. Tieten, zij had tieten.
Nog een meter.
Schijt. Hij zou schijt hebben. Schijt aan Anneke en haar klote Sloggi. Zeikwijf.
Hem een beetje als een kleine sul behandelen. En dan mocht hij zijn handen samenknijpen als hij een keer per maand een potje lauwe sex kreeg waarbij Anneke hem plichtmatig een hoogtepunt bezorgde.
Hij wilde sex. Echte, ongeremde, smerige, geile sex.
Nog een halve meter.
God oh god, haar parfum. Zijn pik bewoog in zijn boxershort.
Ze keek op toen hij halt hield bij haar tafeltje.
Iets te veel make up. Best geil eigenlijk. Prachtige ogen. Warme, donkerbruine ogen. Amandelvormig.
Hij wilde haar complimenteren met haar parfum, maar zijn vlotte opmerking bleef steken in zijn keel: met betraande ogen blikte ze naar hem op. Verbaasd en wat ongemakkelijk.
‘Sorry, ik ehm…ik,’ stamelde hij.
Ze had een trouwring, trouwens. En het was misschien toch wel een kleine D-cup.
Nu, lul, nu! Pak je kans! Niets makkelijker neukbaar dan een verdrietige vrouw.
‘Nee,’ zei hij resoluut toen hij naast haar plaatsnam en zij haar mond opende om te protesteren, ‘Ik wil niks horen. Het geeft niet, oke? Het is goed.’
Hij knikte haar geruststellend toe, schonk haar een warme glimlach.
Zijn handen omvatten haar prachtige gezicht en veegden voorzichtig een traan van haar wang.

Het had hem zeker nog een uur gekost.
Hij had begripsvol geknikt. Hij had geluisterd en op het perfecte moment haar vastgehouden, maar geen een keer te lang. Zijn hand even op haar onderarm gelegd.
Haar huid was zo zacht.
Uiteraard had ze gelijk gehad: die vent van haar verdiende haar niet. Een respectloze klootzak, dát was hij. Hoe haalde hij het in zijn kop om haar, zo’n fantastische vrouw, zo lelijk te behandelen?
Hij had het allemaal bevestigd en gevoed.
En zij, die domme snol, had het als zoete koek geslikt.

Hij had er op gestaan om haar naar huis te brengen.
Ze had geaarzeld, tegengesputterd, zich hardop afgevraagd of dat nou wel zo’n goed idee was.
Gezegd dat ze dit normaal echt nooit deed en hij zich echt niks in zijn hoofd moest halen. Ofzo.
Hij had haar quasi gekwetst aangekeken: hoe kon ze zoiets van hem, van hém, ook maar überhaupt denken? Sterker nog, hij zou haar nog met geen vinger aan wíllen raken, hoorde ze dat?
Zijn trouwring had hij al in zijn colbertzak laten glijden toen hij aan haar tafel was aangeschoven.

‘Dank je. Dank je wel,’ fluisterde ze toen hij de auto voor haar deur had geparkeerd.
Zijn hand ging naar haar hoofd en zacht streelde hij haar haren.
Hij voelde zijn erectie drukken tegen zijn strakke boxershort.
In het schijnsel van de lantaarns zag hij de twijfel in haar donkere ogen.
Voorzichtig boog hij zich naar haar toe. Haar onregelmatige ademhaling was hoorbaar vanuit haar half geopende lippen die ze hem voorzichtig aanbood.
Het harde geluid van zijn telefoon (Kate Perry-Firework = Anneke) klonk keihard door zijn auto. Geschrokken trok ze direct haar hoofd terug.
Vloekend drukte hij Anneke weg.
‘Sorry,’ mompelde hij, ‘mijn collega. Er was gedoe op het werk vandaag.’
Kate Perry hing nog als een donkere wolk in de auto.
Koortsachtig dacht hij na.
Hij had vijf seconden, dan zou ze haar gezond verstand terug krijgen en uit zijn auto stappen.
‘Weet je,’ zei hij, ‘dit is niet mijn gewoonte. Mijn excuses dat ik je zonet kuste. Ik heb zelden zo’n klik gevoeld bij een vrouw. Eigenlijk nog nooit. Je bent zo mooi. Zo ontzettend slim ook. Die combinatie zie je niet vaak.’
Die dijen.
Hij zou die broek van haar vlezige dijen afrukken en met beide handen haar dijen pakken. Ze kneden en knijpen. Haar benen spreiden. Haar likken zoals die sukkel van een man van haar vast niet kon. Hij zou haar diep en hard stoten.
‘Voor mij geldt hetzelfde,’ onderbrak ze zijn gedachten met een zachte stem.
Ze zuchtte.
‘Kom,’ zei ze en legde haar hand op de zijne, ‘Vraag me niet waarom ik het doe, maar ik waag het er maar op. Ga met me mee naar binnen. Morgen zal ik spijt hebben, maar voor nu…voor nu voelt dit goed.’
Hij vroeg voor de vorm nog of ze het wel heel zeker wist en oh ja: haar man? Ze was er zeker van dat hij niet eerder terug zou keren van zijn weekendje weg?
‘Ja,’ antwoordde ze resoluut, ‘Dit mannen weekend is heilig voor hen. Elk jaar gaan ze met z’n allen weg. Het interesseerde hem vanmiddag toch ook geen zier toen hij mij huilend achterliet.’
De treurige blik was weer terug. Haast moest hij maken, voor hij weer een uur verloor omdat hij haar gezeik begripsvol moest aanhoren.
En Anneke. Anneke verwachtte hem zeker niet later dan negen uur thuis.
Hij had nog dik twee uur.

De woning was smaakvoller ingericht dan hij had ingeschat.
Terwijl hij zich net stond te verbazen over de peperdure geluidsinstallatie, voelde hij haar handen om zijn middel slaan.
Hij draaide zich om. Spreidde zijn vingers en begroef deze in de lange, zwarte lokken. Zijn lippen gleden van haar zachte lippen naar haar slanke hals, richting haar sleutelbeen.
Uit haar keel klonk een diepe kreun.
Hij voelde haar adem tegen zijn huid, toen haar tanden zachtjes beten in de zijkant van zijn nek.
Dit was het moment waarin zij zichzelf verloor.
Het startschot.
Zich volledige overleverde aan hem en hem aanspoorde om alles met haar te doen wat hij maar wilde.
Hij had genoeg vrouwen gehad in zijn leven om dit sein te herkennen. Het was niet alleen haar beet, het was ook de blik in haar ogen. De manier waarop zij haar hoofd ietwat schuin had gehouden. Haar haren naar achter had geschud en haar tieten tegen zijn borst had gedrukt.

Hij kreunde luid en stortte zich op haar.
Haar hakken had ze uitgeschopt toen hij haar op de belachelijk grote, donkergrijze, suède bank had geduwd.
Zwaar hijgend keek ze hem aan. ‘Doe het. Doe wat je wilt. Het kan me niks meer schelen, als je me maar neukt,’ had ze hem bijna smekend toegefluisterd.
Hij trok haar aan haar voeten een stukje naar beneden (Jezus, ook haar kleine voeten waren geil) en trok ruw haar strakke broek van haar slanke, perfect gevormde lichaam.
Hij moest extra kracht zetten om de nauwzittende spijkerbroek over haar goedgevormde billen, heupen en bovenbenen te krijgen.
Hij greep haar voet, likte de zijkant er van, beet in haar kuit, kneep in het zachte, maar stevige vlees van de binnenkant van haar dijbeen. Spreidde toen haar benen en liet zijn tong langs haar zoetgeurende, zachte huid gaan.
Zijn mond ging richting haar venusheuvel dat nu nog zat verscholen achter de gladde stof. Geen Sloggi. Zeker geen Sloggi.
Zijn handen trokken ruw de piepkleine, zwarte string opzij. ‘Uit, trek je topje en bh uit. Ik wil je tieten zien,’ beval hij haar ondertussen, ‘Knijp er in, maak je tepels hard.’
Zijn ene hand spreidde haar natte schaamlippen (wat een pracht kut) terwijl zijn andere hand onder haar ronde billen gleed.
De warme rondingen van haar billen drukten op zijn hand. Met kracht duwde hij haar kont omhoog en begroef zijn mond en kin in haar kut.
‘Spreid je kut voor me,’ gebood hij haar.
oral,sex,b,w,couple,oral,sex-9afb13841083d1f13b68f2b1ec97a66d_h
Hij genoot van het uitzicht: haar vingers spreidden haar lippen, de donker gelakte nagels drukten in het kaalgeschoren, zachte vlees van haar schaamlippen.
Hij boog zich naar voren en liet zijn tong met lange, langzame halen vanaf haar kont over haar kut gaan. Ze rilde en kreunde.
Zijn lippen omvatten haar clit, zogen zich er aan vast, terwijl hij met zijn tong haar clit steeds sneller likte.
Ere wie de ere toekwam: dit kunstje had Anneke hem goed bijgebracht.
Hij blikte omhoog. Haar ogen waren gesloten, haar buik schokte, haar handen omklemden haar volle tieten.
Hij stak twee vingers diep in haar. Zijn duim gleed langs haar bilspleet: zelfs die was zeiknat.
Moeiteloos gleed zijn duim naar binnen.
Zelden had hij een vrouw zo intens zien klaarkomen.
‘Nu. Ik wil dat je me nu neukt. Ik hou het niet meer,’ kermde ze.
‘Nee. Kniel voor me en zuig me. Je draait je om als ik dat zeg. Ik wil je kont en je kut zien terwijl ik je straks neuk.’
Nadat zij voor hem was neergeknield, had hij haar hoofd beetgepakt en zijn keiharde lid tussen haar lippen laten glijden.
Anneke wilde hem nooit op haar knieën pijpen. Dat vond ze vernederend. Hij voelde zijn agressie toenemen toen dit door zijn hoofd schoot.
Hij verdiende dit.
Vlak voor zijn orgasme trok hij zich terug en duwde haar van zich af. Hijgend keek ze hem met een smekende blik aan.
‘Wat ben jij een lekkere, geile, onderdanige slet. Dit krijg je zeker niet van je eigen man, hè? Draai je om. Nu.’
Ze stond op, ging op haar knieën op de rand van de bank zitten en legde haar bovenlichaam plat neer op het zitgedeelte van de bank.
Met haar kont gewillig in de lucht draaide ze haar hoofd een stukje opzij en keek hem uitdagend aan: ‘Kijk dan hoe graag ik je wil.’
Haar kleine handen spreidde haar billen uiteen. Zijn adem stokte toen hij haar volle schaamlippen zag glanzen van haar vocht in het zachte licht van de woonkamerverlichting.
Hij voelde het warme, zachte, natte vlees van haar kut zijn eikel strak omsluiten en voelde haar spieren samenknijpen.
De hemel. Dit was de hemel.
‘Wat heeft dit godverdomme te betekenen?’
In de deuropening stond een man.
Een grote man. Een hele grote man met de zwartste ogen die hij ooit zag.
Zijn hart stond stil.

Ze had gehuild. Ze had gesmeekt.
Ze had hem zelfs nog proberen te beschermen toen haar man hem aan was gevallen.
Ze had in café Wildschut gezegd dat haar man fout was. Hij had geringschattend gelachen om haar woorden. Hij meende daarop iets van bewondering in haar ogen te zien. Zijn reactie leek haar gerust te stellen. Hij gooide er dus nog een schepje bovenop door er dapper aan toe te voegen dat die echtgenoot van haar van verdomd goede huize moest komen, wilde hij onder de indruk van hem zijn.
Haar echtgenoot bleek van verdomd goede huize te komen.

Ze was, net als hij, versteend van angst toen haar man in een handbeweging zijn trui iets had opgetrokken, zijn vuurwapen van achter zijn broekband pakte en het onheilspellend donkergekleurde wapen binnen no time doorlaadde.
Het was walgelijk geweest.
Hij had hem gedwongen. Die doorgedraaide gek had zijn vrouw toegeschreeuwd of ze niet een echte vent had kunnen regelen, eentje die wel een harde pik kon krijgen.
Een pussy had haar man hem genoemd toen zijn lid in eerste instantie uit doodsangst weigerde mee te werken.

Wat zich had afgespeeld was zo bizar geweest, dat hij zich ook nu, veilig in zijn auto op weg naar huis maar nog steeds bibberend van angst, afvroeg of het allemaal wel echt was gebeurd.
Hij had haar alsnog moeten neuken van haar man.
Van achter, precies zoals hij even eerder nog had gezegd. En terwijl hij haar hard moest stoten, had hij van haar man moeten kijken naar haar kont en kut, terwijl die gek zijn vuurwapen op hem richtte en zich ondertussen liet pijpen door haar.
Zij had haar man geprobeerd te kalmeren door lijdzaam zijn gescheld te ondergaan, het zelfs te bevestigen dat ze een hoer was. Een slet.
Ze had twee keer een orgasme gefaked toen hij haar opdroeg klaar te komen: wat kon ze anders?
Die kerel was compleet doorgedraaid: hij had het gefilmd. Die gek had álles gefilmd met zijn mobiele telefoon.
Onafgebroken had hij zijn pistool op hem gericht. Hem toegeschreeuwd wanneer en hoe hij klaar moest komen.
Nadat hij zijn zaad over haar onderrug en billen had gespoten, nam de paniek toe: wat nu? Wat zou hem nu nog staan te wachten?
Hij had zich geen moment bedacht toen haar man kreunend zijn hoogtepunt leek te bereiken en zijn aandacht volledig in beslag werd genomen door haar mond waar zijn pik steeds sneller en dieper in gleed.
Die gast was krankzinnig: van het een op het andere moment leek hij niet meer te bestaan voor de man die hem even daarvoor had gedreigd te zullen neerschieten.
Hij had nog net zijn kleren van de grond kunnen grissen en als een bange hond het huis aan de Churchilllaan weten te ontvluchten.

Zijn handen omklemden het stuur van zijn auto.
Een droge snik ontsnapte uit zijn keel. Rustig moest hij worden.
Verdwaasd en radeloos reed hij wat rond. Hij moest naar huis. Naar Anneke, die hem al een uur geleden verwachtte.
Hij snakte naar Anneke. Naar haar Sloggi onderbroek en haar gezeik.
Hij wilde vergeten.

Een week later werden de nachtmerries minder.
Steeds weer sprak hij zichzelf moed in. Ze had niets van hem. Geen telefoonnummer. Geen adres. Geen email. Ze wist alleen zijn voornaam.
Die opnamen. Die zaten hem dwars.
Zijn buik trok elke keer akelig samen als hij daaraan dacht. Anneke had hem een paar keer gevraagd of er iets was. Een griepje dat op de loer lag, had hij ontwijkend geantwoord.
Anneke vond het allang prima.

Op zijn display verscheen het algemene nummer van het kantoor waar Anneke werkte.
‘Goedemiddag, ik spreek met de man van Anneke?’ klonk een zakelijke stem door zijn telefoon, ‘U hoeft niet te schrikken, hoor, maar Anneke is zojuist onwel geworden op kantoor en het leek ons verstandig dat u haar even op komt halen. Het is denk ik de oververmoeidheid.’
‘Ach, wat naar,’ had hij geantwoord, ‘Is ze in staat om aan de telefoon te komen?’
‘Nou, de bedrijfshulpverlener onderzoekt haar nu. Kan ik zeggen dat u er aan komt?’
‘Uiteraard. Ik ben er over een kwartiertje.’

De receptioniste had verwonderd opgekeken. Fronsend rond gebeld en toen bijna geïrriteerd gezegd dat Anneke gewoon in vergadering zat en dat hij anders zelf maar even naar de afdeling van zijn vrouw moest gaan.
Hij had zich gehaast naar haar afdeling en de onheilspellende gedachten, de kramp in zijn buik en angst negerend: er klopte iets niet.
‘Anneke? Die is in bespreking met de collegae van de financiële administratie. Ik denk dat ze met tien minuten klaar is. Anders wacht je hier even,’ had Gerard, de collega met de grote bek, hem gezegd.
Hij nam plaats op de gang gelegen aan Anneke’s afdeling.
Niet veel later stapte een knappe, frisse jongedame uit de kamer van de door Anneke’s gehate, nieuwe manager.
‘Goedemiddag, wat vervelend die verwarring, hè? Gek, hoor. Mijn manager snapt er ook niks van. Ik moest u even vragen om te vertellen wat er is gebeurd. Loopt u met mij mee?’
Inmiddels wat gerustgesteld liep hij mee. Hij durfde zelfs al weer een net iets te vlotte opmerking te maken tegen de jonge vrouw ver haar outfit.
‘Gaat u maar naar binnen, hoor,’ lachte ze hem vriendelijk toe nadat ze de deur van de kamer uitnodigend voor hem openhield.

Hij was naar binnen gelopen en hoorde de deur achter zich sluiten.
Voor hem stond een slanke, stijlvolle dame met haar rug naar hem toe.
Haar prachtige, donkere haren waren in een strakke staart samengebonden.
Zijn ogen gleden langs haar lichaam. Haar perfect vallende, zwarte mantelpakje benadrukten haar vrouwelijke vormen. Zijn blik bleef hangen bij haar slanke enkels en kleine voeten die waren gehuld in een stel zwarte, ongetwijfeld dure hakken.
De geur van haar zoetige, sexy parfum stond in schril contrast met de kille, zakelijk ingerichte kamer.
Haar parfum.
Zijn zintuigen wisten het eerder dan zijn verstand.
Zijn buik trok samen. Het duizelde hem.

‘Bedankt, dat we met je mochten spelen. Ik vond het leuk. Ik vind het altijd leuk, mijn spelletjes.’
Ze had zich omgedraaid. Om haar lippen speelde een arrogante glimlach.
Haar donkere, amandelvormige ogen gleden van zijn gezicht langzaam naar zijn geslachtsdeel dat zich nog nooit zo diep had verstopt als op dit moment.
‘Wat is dit? Waarom?’ wist hij uiteindelijk uit te brengen.
Haar wenkbrauwen schoten omhoog.
‘Om dezelfde reden waarom jij stiekem vreemd gaat. Denkt een dommig, kwetsbaar vrouwtje te versieren en je ziel en zaligheid verloochend voor haar kut. Spanning. Geilheid. Macht. En omdat het me elke keer weer lukt.’
Hij keek haar vol afgrijzen aan.
Ze slaakte een dramatisch gespeelde zucht, liep op hem af en kwam praktisch tegen hem aan staan.
Haar mond raakte bijna zijn oor toen ze fluisterde: ‘Maar voor mij hoef je je niet te schamen, hoor.’
Haar hand streelde zijn gezicht. ‘Wij delen een geheim. Ik, mijn man en jij. Voelde je je niet eindelijk weer een man, een échte kerel? Was het niet lekker om even te geloven dat je dat echt bent? Oke, dat gevoel duurde niet heel lang, maar toch…’
Haar spottende lach sneed door zijn mannelijkheid of het weinige wat daar dan nog van over was.
Direct zag hij weer voor zich hoe hij stotterend haar man om vergiffenis had gesmeekt.
Haar tranen in café Wildschut, de bewonderende blik in haar ogen na zijn stoere woorden, haar geaarzel om hem mee te nemen, de smeekbedes aan haar man. Het was allemaal in scene gezet.
Door haar. Voor haar.
Ze pakte zijn hand, trok met haar vrije hand haar rok een stuk omhoog en duwde toen zijn hand tussen haar benen.
Zijn vingers voelden haar sliploze kut. Tot zijn grote woede en schaamte voelde hij zijn lid hard worden. Hoe was het in godsnaam mogelijk dat ze nat was?
Omdat ze gestoord was. Nog gestoorder dan haar man. Daarom.
Anneke had al die tijd gelijk gehad.

Haar stem bracht hem weer terug in zijn nachtmerrie en met een blik op zijn duidelijk zichtbare erectie in zijn broek, zei ze op koele, zakelijke toon: ‘Toe, maak jezelf niet nog belachelijker dan je al bent. Je mag weer gaan. Haast je snel terug naar je leugenachtige leven met je brave Anneke. Je zal als geen ander begrijpen dat zij vanzelfsprekend nooit van mij kan winnen. Net zo min als jij. En misschien, heel misschien, kies ik Anneke wel uit voor mijn volgende spelletje.’
Ze draaide zich van hem af, nam plaats achter haar bureau en richtte haar blik op haar computerscherm.
‘Je laat Anneke hier buiten, hoor je me?!’
Ze draaide haar hoofd opzij na zijn laatste woorden die hij had geprobeerd ferm te laten klinken.
Een blik van haar was voldoende om hem het zwijgen op te leggen.
‘Maar die opnamen? Waarom in godsnaam?’ stamelde hij.
‘Dat doen we altijd. Heerlijk om terug te kijken. Ik schrijf het scenario. Ik regisseer, hij filmt, samen genieten we van het eindresultaat. Ik bedoel, jij gaat “joggen”, wij hebben zo onze eigen hobby’s.’
Joggen? Had ze echt joggen gezegd? Het bloed trok weg uit zijn gezicht.
‘Maar wat gaat er verder mee gebeuren? Ik kan naar de politie stappen, weet je dat? Dit is strafbaar! Hij had een wapen! Jullie zijn ziek! Jullie besodemieteren onschuldige mensen! Walgelijke perverselingen, dát zijn jullie!’
Zwijgend keek ze hem aan met weer dezelfde arrogante, zelfverzekerde glimlach om haar lippen waarvoor hij haar nu het liefst dood zou willen slaan.

Het wapen was geen moment in beeld geweest. En was hij niet met een zelfvoldane grijns richting zijn twee collegae, trots op zijn vangst, vrijwillig met haar weggegaan uit café Wildschut?
De beelden zouden er voor een buitenstaander uitzien als een spannend SM spel.
Niets meer, niets minder.
Maar los daarvan. Al zou hij aangifte doen en de zaak winnen: hij zou verliezen.
Anneke. Zijn ouders. De hypotheek. Zijn leven. Zijn truttige, comfortabele en oh zo veilige leven.
Hij slikte.
Langzaam draaide hij zich om, liep bijna onhoorbaar richting de deur, opende deze en sloot deze zachtjes achter zich dicht.