in

Jaques Le Gen: Een muzikaal 2015!

top2000-header

Het is 31 december, 02:04am. Ik lig in bed en kijk en luister de top 2000. Sowieso is 31 december een dag die me nostalgische gevoelens geeft. Ik kan daar echt niets aan doen. Vroeger vond ik nostalgische gedachten vreselijk en probeerde ik ze diep weg te stoppen. In die tijd accepteerde ik mezelf niet volledig, denk ik. Nostalgische gedachten zijn vaak gedachten die triest maken. Het zijn gedachten aan gelukkige momenten die heen zijn gegaan en nooit meer terug zullen komen. Het is voorbij.

tumblr_lgjsro4ts21qee5iwo1_1280
Één van mijn favoriete films is ‘the hours‘. In één scene ligt Meryl Streep (die in de film Clarissa Vaughan speelt) met haar dochter op bed en heeft een openhartig gesprek. Ze hebben het over geluk en Meryl Streep zegt tegen haar dochter: ‘I remember one morning getting up at dawn, there was such a sense of possibility. You know, that feeling? And I remember thinking to myself: so this is the beginning of happiness. This is where it starts. And ofcourse there will always be more. It never occurred to me it wasn’t the beginning. It WAS happiness. It was the moment. Right then.’

Dat is ook hoe ik ‘geluk’ zie. Het bestaat niet als iets blijvends. Als iets langdurigs. Je kunt een mooi leven leiden en tevreden zijn en je ‘gelukkig’ voelen of jezelf ‘gelukkig’ prijzen. Maar het echte geluk komt in momenten. En die momenten zijn slechts momenten. Vaak besef je het ook niet op het moment zelf, maar komt dat inzicht later. In een nostalgische bui denk ik aan al die momenten van geluk en prijs ik me gelukkig met zoveel geluksmomenten. Vraag aan een willekeurig persoon naar zijn/haar gelukkigste moment in het leven en vrijwel iedereen kan je een antwoord geven.

Voor mij (en voor velen anderen) geldt dat muziek onlosmakelijk verbonden is met die geluksmomenten (en uiteraard ook met de trieste momenten) in het leven. Wat muziek je laat voelen is uniek. Dat wil zeggen, jouw perceptie, jouw gevoel, wat de muziek met JOU doet is uniek. En dat maakt muziek en ieder liedje uniek. Het ritme, de instrumenten, de tekst, de stem(men). Zoveel aspecten die een lied een eigen identiteit geven, maar het is JOUW gevoel waardoor het uniek wordt. Muziek inspireert, steunt, ontroert, maakt blij, wekt adrenaline op, verbindt. Leven zonder muziek is ondenkbaar voor mij. Kun je nagaan hoe leven zonder geluid zou moeten zijn? Wat geluid doet als een doof persoon voor het eerst kan horen, kun je mooi HIER en HIER zien.

Tijdens dagen dat de top 2000 of het glazen huis of NSJ of pinkpop of night of the proms op tv is, kan ik urenlang muziek kijken en luisteren en de herinneringen en gevoelens op laten borrelen. Het is een reis door mijn eigen leven. Om de zoveel minuten reis ik naar een andere periode van mijn leven. Liefdes. Bijna liefdes. Liefdesverdriet. Passie. Succes. Mislukking. Magie. Dood. Respect. Hoop. Geluk. Toppen. Dalen. Alles komt voorbij. Het geeft me tegelijkertijd een goed en een slecht gevoel dat ik de enige ben die precies deze dingen kan voelen bij de muziek die daarmee verbonden is. Goed, omdat het uniek is. Slecht, omdat het zo mooi zou zijn om dat alles te delen met een persoon die dicht bij je staat.

Ik luister en kijk dus top 2000, maar de top 2000 die mijn leven zou beschrijven is zo anders. Daar komen nummers in terug die veel mensen er nooit in zouden zetten of zelfs nog nooit gehoord hebben. Hopelijk zal mijn top 2000 nog heel veel en heel lang veranderen door alle momenten van intense emoties en de muziek die daaraan verbonden is. En dat wens ik een ieder van jullie ook. Om te beginnen in 2015.

De beste wensen!



0

Eye Candy: Waarom zo sexy?

EP: Cho – Misschien Wel Hè?