in

AlbumRecensie: Lil Kleine’s WOP is winning!

9851fc351ad15c945ac3829474672b78.720x720x1

Het zijn interessante tijden voor hiphopminnend Nederland. Enerzijds is daar de intelligente rap van de meer gevoelige jongens als Typhoon en Fresku, anderzijds heb je de jonge honden van New Wave die rappen over drugs, meisjes en geld (en ja natuurlijk zit daar een hoop tussenin).

Samen met Ronnie Flex en Jack $hirak is Lil Kleine zonder twijfel de frontman van het succesvolle concept van Top Notch. Niet geheel toevallig zijn dit dan ook de drie mannen die het moeten doen op WOP.

Lil Kleine is hot en daar is hij zichzelf dondersgoed van bewust. Sinds ’Drank & Drugs’ duikt hij werkelijk overal op in de media. Is het niet bij RTL Late Night (’Pietertje’), dan is het wel ergens op een willekeurige première in de vlog van Monica Geuze of in de vierdelige documentaire van Top Notch waarin de rapper zonder blikken of blozen laat weten hoeveel vertrouwen hij heeft in zijn eigen kunnen. En dan hebben we het nog niet eens over zijn Instagram-account waarin je overspoeld wordt met Louis Vutton-tassen, privé jets en champagne flessen (van het merk Moët – uiteraard).

Capture

Dit zelfvertrouwen roept evenveel bewondering als weerzin op. Je bent geneigd te denken: als je echt zo vol van jezelf bent, maak het dan maar waar ook. En dat is nu net het mooie aan Lil Kleine: hij maakt het waar. En WOP is het wapenfeit daarvan.


’Ik heb 1,2,3 4 bitches in huis en ik heb even zoveel pillen gebruikt’ (’1,2,3’); het zijn teksten waarmee je de oorlog niet gaat winnen, maar dat lijkt Lil Kleine’s filosofie achter zijn debuutalbum ook helemaal niet te zijn. Het album is doordrenkt van dergelijke teksten, voor maatschappelijk geëngageerde onderwerpen zit je met WOP verkeerd. Maakt dit het een slecht album? Integendeel. Want sex, drugs en rock ’n roll; is dat niet waar de gemiddelde 21-jarige zich het liefst mee bezig houdt? Lil Kleine is simpelweg een (jonge) man van deze tijd.
Capture
Of zoals hij rapt in ’Goud’: ’Echt niemand stopt mij, eerlijk wat een toptijd, met Kees (de Koning, red.) op een after en kijk eens hoe ik opblijf’. Lil Kleine weet wel hoe hij een feestje overeind moet houden. En in ’Zonder Reden’ komt hij ook bepaald niet voorzichtig uit de hoek: ’Alle bitches willen sex met me hebben, maar ze mogen m’n manager bellen’. Tja, het zijn de teksten die je wil horen van een schoffie uit de Jordaan.

Is het hiphop, is ongetwijfeld een vraag die gesteld gaat worden. Ja, het is hiphop anno 2016. Party & bullshit. Want rappen over hoeveel vrouwen je om je vingers windt, hoe duur de champagne is en hoe nep andere rappers zijn, dat is toch helemaal niets nieuws? Daarnaast een vermelding waard: Ronnie Flex is op maar liefst zeven van de elf tracks te horen en daarnaast is Jack $hirak productiewise verantwoordelijk voor het gehele album. Never change a winning team, moeten de heren gedacht hebben. Want dat is wat WOP is in een notendop: winning.

Tekst: Lucas Boon